Menu

: Strona g³ówna
: S³oñce
: Merkury
: Wenus
: Ziemia
: Mars
: Jowisz
: Saturn
: Uran
: Neptun
: Pluton
: Ksiê¿yce
: Komety
: Planetoidy
: Linki
: Sonda
: Ksiêga go¶ci


S³oñce


S³oñce         S³oñce powsta³o oko³o 4,5 miliarda lat temu i niczym nie wyró¿nia³o siê od innych gwiazd. Dooko³a niego powsta³ system planetarny. I dopiero wtedy da³o ono wraz z Ziemi± pocz±tek ¿yciu na naszej planecie.

           S³oñce jest kul± gazow± o promieniu ponad 700000km z³o¿on± w du¿ej mierze z wodoru (92%) i helu (7,8%). Pozosta³e 0,2% to takie pierwiastki jak wêgiel, azot, tlen i ¿elazo. Na powierzchni S³oñca panuje temperatura 5800K. Gwiazda wypromieniowuje z siebie energiê siêgaj±c± 400 milionów gigawatów. Energia ta wysy³ana jest przez S³oñce w postaci dwóch rodzajów promieniowania. Pierwszym z nich jest promieniowanie widzialne-¶wiat³o bia³e, natomiast drugi typ promieniowania to promieniowanie niewidzialne-podczerwone.

            Powierzchnia S³oñca pokryta jest ciemnymi plamami, których ¶rednica mo¿e siêgaæ 10000km. Ilo¶æ tych¿e plam zmienia siê w ci±gu jedenastoletniego cyklu. Plamy te wypromieniowuj± wiêcej energii ni¿ inne czê¶ci S³oñca i w³a¶nie dlatego, ¿e s± aktywne posiadaj± ciemn± barwê. Temperatura plam jest ¶rednio o 2000K ni¿sza ni¿ temperatura pozosta³ej powierzchni S³oñca. Te aktywne strefy s± czêstym miejscem wystêpowania gwa³townych zjawisk erupcyjnych. W wyniku takich eksplozji w przestrzeñ kosmiczn± s± wyrzucane ogromne ilo¶ci gazu z niesamowit± prêdko¶ci± 1000km/s.S³oñce

            Wysoka strefa atmosfery s³onecznej nazwana zosta³a koron±. Jest ona po³±czona z fotosfer± poprzez obszar przej¶ciowy o niewielkiej grubo¶ci. Korona jest milion razy mniej jasna od fotosfery i mo¿na j± dostrzec go³ym okiem podczas ca³kowitego zaæmienia Sloñca. Korona podgrzana do 1 miliona stopni Celsjusza emituje g³ównie promieniowanie rentgenowskie. W pewnych miejscach korona nie jest utrzymywana przy powierzchni i ucieka w przestrzeñ miêdzyplanetarn±. Zjawisko to powoduje wiatr S³oñces³oneczny, który w okolicy Ziemi ma prêdko¶æ oko³o 400km/s. Przez tak± utratê gazu S³oñce traci jedn± miliardow± czê¶æ swojej masy na 100000 lat. Szacuje siê, ¿e w przeci±gu 4,5 miliarda lat jasno¶æ S³oñca wzros³a o 40%. Wewn±trz S³oñca panuje ogromna temperatura siêgaj±ca 15 milionów stopni Celsjusza, oraz zachodz± tam przez ca³y czas reakcje termoj±drowe, które polegaj± na zamianie wodoru w hel.

                Za oko³o 5 miliardów lat wiêkszo¶æ wodoru w j±drze S³oñca zamieni siê w hel, wtedy j±dro pod wp³ywem w³asnego ciê¿aru zacznie siê zapadaæ. Wodór otaczaj±cy j±dro zapali siê a energia temu towarzysz±ca spowoduje powiêkszenie rozmiaru S³oñca, które zmieni siê w czerwonego olbrzyma, który swoj± objêto¶ci± bêdzie móg³ poch³on±æ nawet Ziemiê. Po jakim¶ czasie warstwy zewnêtrzne zostan± odrzucone w przestrzeñ a pozostanie samo j±dro, s³abo ¶wiec±ce jako bia³y karze³.


Na podstawie: „Narodziny Wszech¶wiata”- Jean Audouze, Jean-Pierre Chieze -wyd. 1997r., oraz „Inne ¶wiaty .Tajemnice kosmosu” - dodatek, jaki ukazywa³ siê przy Gazecie Wyborczej.