|
S³oñce powsta³o oko³o 4,5
miliarda lat temu i niczym nie wyró¿nia³o siê od innych gwiazd. Dooko³a
niego powsta³ system planetarny. I dopiero wtedy da³o ono wraz z Ziemi± pocz±tek
¿yciu na naszej planecie.
S³oñce jest kul± gazow± o promieniu ponad 700000km z³o¿on± w du¿ej
mierze z wodoru (92%) i helu (7,8%). Pozosta³e 0,2% to takie pierwiastki jak wêgiel,
azot, tlen i ¿elazo. Na powierzchni S³oñca panuje temperatura 5800K. Gwiazda
wypromieniowuje z siebie energiê siêgaj±c± 400 milionów gigawatów. Energia
ta wysy³ana jest przez S³oñce w postaci dwóch rodzajów promieniowania.
Pierwszym z nich jest promieniowanie widzialne-¶wiat³o bia³e, natomiast drugi
typ promieniowania to promieniowanie niewidzialne-podczerwone.
Powierzchnia S³oñca pokryta jest ciemnymi plamami, których ¶rednica mo¿e siêgaæ
10000km. Ilo¶æ tych¿e plam zmienia siê w ci±gu jedenastoletniego cyklu.
Plamy te wypromieniowuj± wiêcej energii ni¿ inne czê¶ci S³oñca i w³a¶nie
dlatego, ¿e s± aktywne posiadaj± ciemn± barwê. Temperatura plam jest ¶rednio
o 2000K ni¿sza ni¿ temperatura pozosta³ej powierzchni S³oñca. Te aktywne
strefy s± czêstym miejscem wystêpowania gwa³townych zjawisk erupcyjnych. W
wyniku takich eksplozji w przestrzeñ kosmiczn± s± wyrzucane ogromne ilo¶ci
gazu z niesamowit± prêdko¶ci± 1000km/s.
Wysoka strefa atmosfery s³onecznej nazwana zosta³a koron±. Jest ona po³±czona
z fotosfer± poprzez obszar przej¶ciowy o niewielkiej grubo¶ci. Korona jest
milion razy mniej jasna od fotosfery i mo¿na j± dostrzec go³ym okiem podczas
ca³kowitego zaæmienia Sloñca. Korona podgrzana do 1 miliona stopni Celsjusza
emituje g³ównie promieniowanie rentgenowskie. W pewnych miejscach korona nie
jest utrzymywana przy powierzchni i ucieka w przestrzeñ miêdzyplanetarn±.
Zjawisko to powoduje wiatr s³oneczny,
który w okolicy Ziemi ma prêdko¶æ oko³o 400km/s. Przez tak± utratê gazu S³oñce
traci jedn± miliardow± czê¶æ swojej masy na 100000 lat. Szacuje siê, ¿e w
przeci±gu 4,5 miliarda lat jasno¶æ S³oñca wzros³a o 40%. Wewn±trz S³oñca
panuje ogromna temperatura siêgaj±ca 15 milionów stopni Celsjusza, oraz
zachodz± tam przez ca³y czas reakcje termoj±drowe, które polegaj± na
zamianie wodoru w hel.
Za oko³o 5 miliardów lat wiêkszo¶æ wodoru w j±drze S³oñca zamieni siê w
hel, wtedy j±dro pod wp³ywem w³asnego ciê¿aru zacznie siê zapadaæ. Wodór
otaczaj±cy j±dro zapali siê a energia temu towarzysz±ca spowoduje powiêkszenie
rozmiaru S³oñca, które zmieni siê w czerwonego olbrzyma, który swoj± objêto¶ci±
bêdzie móg³ poch³on±æ nawet Ziemiê. Po jakim¶ czasie warstwy zewnêtrzne
zostan± odrzucone w przestrzeñ a pozostanie samo j±dro, s³abo ¶wiec±ce
jako bia³y karze³.
Na
podstawie: „Narodziny Wszech¶wiata”- Jean Audouze, Jean-Pierre
Chieze -wyd. 1997r., oraz „Inne ¶wiaty
.Tajemnice kosmosu” - dodatek, jaki ukazywa³ siê przy Gazecie Wyborczej.
|